Een eeuwig leven
Het eeuwig leven bestaat toch niet?
Dat zou je denken, maar de ‘for-ever- chemicals’ komen aardig in de buurt. Enkele chemische stoffen worden namelijk niet afgebroken in het milieu maar hopen zich op. Het brede publiek herkent deze groep stoffen wellicht onder de naam PFAS, ofwel ‘ per- and polyfluoroalkyl substanties.’ In onze samenleving komen deze stoffen veel voor, zo ook als zogenoemde gewasbeschermingsmiddelen.
Nu we sinds kort weten hoe oneindig lang we met deze chemische stoffen worden opgescheept, moeten we er zo snel mogelijk van af, ook als ‘gewasbeschermingsmiddel’. Dat gaat niet zonder slag of stoot: Diverse Europese organisaties zijn bezig met een verbod, maar deze is er nog steeds niet. Sterker nog, het gebruik lijkt toe te nemen.
Gelukkig is er ook goed nieuws. Anna Strolenberg, die namens Volt in het Europees Parlement zit, heeft voorgesteld om procedures voor de toelating van minder schadelijke en biologische gewasbeschermingsmiddelen flink te versnellen. Dat voorstel is aangenomen door het Europees Parlement en de Europese Commissie gaat het oppakken. Als dit geregeld is, komen er sneller biologische gewasbeschermingsmiddelen beschikbaar. Agrarische bedrijven zijn dan minder afhankelijk van de for-ever-chemicals, waardoor er schadelijke stoffen minder in ons voedsel komen totdat een volledig verbod in werking trekt. Eeuwig leven is misschien een aantrekkelijk idee op papier, maar in de praktijk schaadt deze vorm van eeuwig leven ons voedsel, de agrarische sector en de samenleving!