News

Volt Lansingerland ziet in het coalitieakkoord van Leefbaar 3B en CDA verschillende positieve elementen terug. Het is goed dat de coalitie inzet op woningbouw, groen, bereikbaarheid, verenigingen en leefbare wijken. Ook waarderen wij dat de ontwikkeling van Bleizo-West wordt voortgezet en dat er aandacht blijft voor sterke dorpen en een actieve samenleving. Tegelijkertijd valt op dat het akkoord vooral gericht is op het behouden van Lansingerland zoals het nu is. Dat is begrijpelijk.

Ons wordt vaak gevraagd of we voor afvalscheiding bij de mensen thuis zijn. Maar we kunnen deze vraag niet met een simpel “ja”of “nee” beantwoorden. Bij deze ene vraag horen namelijk meerdere antwoorden, want het ene afval is het andere niet.

In het debat over armoedebeleid en sociale participatie komt steeds dezelfde vraag terug: kan de gemeente mensen met een bijstandsuitkering verplichten om een tegenprestatie te leveren? Dit klinkt voor sommigen eerlijk en logisch. Toch is Volt Lansingerland het hier niet mee eens.

Er zijn geen coffeeshops in Lansingerland. Geen gedoogde verkooppunten, geen legale opties, alleen een streng nulbeleid. Als recreatieve gebruiker vraag ik me weleens af: waarom moet ik naar Rotterdam of Den Haag om iets te kopen wat veel mensen gewoon, verantwoord en zonder overlast gebruiken?

In Rusland zou ik als biseksuele vrouw officieel als extremist worden bestempeld. Gelukkig woon ik in ons mooie Lansingerland, waar ik niet vervolgd word om wie ik ben — maar waar acceptatie nog niet altijd vanzelfsprekend is.

“Laten we keuzes maken die écht werken voor kinderen, ouders en onze leefomgeving,” zegt Frank Sekeris van Volt Lansingerland.

“We moeten nú het gesprek voeren over structurele opvang in Lansingerland, zodat we na 2030 niet achter de feiten aanlopen,” zegt Gwenaëlle Boyaval van Volt. Volt doet in maart voor het eerst mee aan de gemeenteraadsverkiezingen in Lansingerland.

Onderzoek laat zien dat vrouwen de stad echt anders ervaren en gebruiken. Zij verplaatsen zich gemiddeld vaker te voet of met kinderen, en ook op momenten dat het rustiger is in de stad. Vrouwen geven aan zich vaker onveilig te voelen, daardoor letten zij meer op verlichting, zichtlijnen en obstakels. Het perspectief van de vrouw is onvoldoende terug te zien in het ontwerp van straten, pleinen en parken. Dat moet anders.

In Rotterdam is de auto nog steeds de baas. Dat wringt juist op plekken waar Rotterdammers willen genieten van de stad. In het centrum liggen bijvoorbeeld veel straten met levendige terrassen en gezellige winkels. Maar in plaats van een rustige sfeer en veel groen, hoor je daar nu vooral getoeter en geronk van motoren. Juist in de zomer zou dat anders moeten zijn.